X
تبلیغات
رایتل
پنج‌شنبه 26 خرداد 1390 ساعت 08:45 ق.ظ

 

دیشب همه در خواب بودیم که فریادهای الله و اکبر از کوچه ما بلند شد. این صدا در دل شب مثل بمبی بود که منفجر شد و همه را وحشت زده کرد.  تا چند دقیقه نمی دانستیم چی اتفاق افتاده و این همه مردم چرا در دل شب  به تظاهرات پرداخته اند. صدای قران از حویلی همسایه بلند شده بود. همه ی کوچه گی ها از خواب پریده بودند.  

 

مردم فریاد زنان از کوچه ها رد می شدند. چی خبر است؟ چی شده او مردم؟ 

 

ماهتو گرفته شده ! بچه های همسایه در کوچه ایستاده اند و به آسمان می بینند.  

 

اعصابم خراب شد. ماهتو گرفته گی که به این همه سر و صدا و در دل شب پیش کلکین و دروازه مردم فریاد کردن کار ندارد. یک حادثه طبیعی است که بارها اتفاق افتاده است. وای از این درجه جهالت! 

 

سیل از مردم کوچه را در می نوردند و کودکان وحشت زده از خواب می پرند و چیغ می زنند. هیچ کسی نمی داند چی شده. هر کسی هر طرفی می دود. شب خون زده اند؟ صدای فیر نیست؟ 

 

چنین حرکت های ممکن است توجیه مذهبی داشته باشند اما به حق که جاهلانه اند. در نیمه های شب وقتی همه در سکوت خوابیده اند، وحشت آور اند و باعث اذیت و ازار مردم می گردند.  

 

مردمان این وطن سر بریده می شوند. زنان و کودکان در انفجارهای انتحاری کشته می شوند و هیچ کسی در امان است. بخاطر اینهمه وحشت هیچ کسی دست به طرف اسمان بلند نمی کند و از وحشت ان به خدا پناه نمی برد، اما یک حادثه طبیعی بدون هیچ خطر و ضرری خواب را بر این مردم حرام می کند.

 

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo