X
تبلیغات
زولا
سه‌شنبه 15 دی 1388 ساعت 04:18 ب.ظ

 
این گزارش را در نیویورک تایمز خواندم. درباره مکتب معرفت است. مثل ان گزارش نشنل جیوگرافیک ٬ هم شاد و هم دلخونم کرد. انقدر روزگار ما سیاه بوده است که حتا یک امر ساده درس خواندن ما خبر ساز می شود.  

 

یقینا که درس خواندن در کشوری مثل افغانستان انهم برای دختران برای بسیاری خبر ساز است. اما برای هزاره ها  این درس خواندن  تبدیل به اتفاقی بزرگ می شود. عجبا که این اتفاق سیاسی است!   

 

 نقل قولهای که از زبان شاگردان معرفت در این گزارش امده است ٬ هم امید بخش و هم ترس اور است.   

من به معلم عزیز احترام زیاد دارم. او معلم یک مکتب نیست بلکه معلم قریب یک نسل از ما است. انسان هدفمند و دانا. او یک انسان عدالت خواه است. این عدالت طلبی وجهه ی خوبی است که شاگردان معرفت انرا از او فرا می گیرند.  اما  من می ترسم که  این عدالت طلبی توام با دشمن سازی دیگران نیز است. اشاره مکرر به پشتون ها به عنوان دشمنان هزاره ها و ... تداعی گر این نکته است.   

 

 کودکان معرفت از هم اکنون با -دشمنی - در سر زندگی می کنند. این -دشمن- بیش ازانکه واقعی باشد هیولای است که در روان خویش می پرورانیم. این ٬  برای اموزش و پرورش سالم اصلا صحی نیست.    

در نهایت ٬‌ ما ضرورت به نسلی اموزش دیده ی داریم که قبل ازانکه  فزیکدان اتمی شود  ٬  -شهید عدالت - نشود.   

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo