X
تبلیغات
رایتل
یکشنبه 30 فروردین 1388 ساعت 11:21 ق.ظ

دیروز در جمع تعدادی از -به اصطلاح- تحلیل گران مسایل افغانستان نظر من را در مورد  جنجال های جبهه ملی و احتمال انتخاب مارشال فهیم به عنوان معاون اول از طرف حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری اینده  پرسیدند. گفتم  از کرزی توقع جز این ندارم که با توجه به رویکرد قبیلوی که وی  به سیاست دارد  دست به دامن کسان چون فهیم ببرد و سرنوشت سیاسی افغانستان را دوباره قربانی سازش های کند که نتیجه ان برای مردم افغانستان یک چیز بوده است: بیچارگی٬ بی اعتمادی و نا امیدی.  

با تیم حکومتی که کرزی می تواند با کسان چون فهیم و خلیلی و ... بوجود بیاورد چه امیدی به توسعه و پیشرفت در افغانستان ممکن بوجود بیاید؟ فهیم و خلیلی چه طرحی می توانند برای بیرون رفت از وضعیت موجود داشته باشند؟ منطق چنین گزینش های اشکارا منطق معامله است و معامله تنگناهای حکومتی بسیاری خلق می کند. یکی از پیامد های معامله این است که قدرت سیاسی و اقتصادی در افغانستان  میان معامله گران قسمت خواهند شد و دولت درافغانستان به قول معروف به یک شرکت سهامی تبدیل خواهد گردید.  

به نظر من کرزی مسوول همه شکست های است که افغانستان در راه ایجاد یک نظام سیاسی و حکومتی قانونمند ٬‌ پویا ٬ سالم و با ثبات   بعد از سقوط طالبان بدست اورد. در پنج سال اداره کرزی در افغانستان کوچکترین تلاش برای دولت سازی و تقویت نظام سیاسی صورت نگرفت. هیچ برنامه و استراتیژی اداری در افغانستان وجود ندارد. اینکه تحت اداره کرزی قانون عملی نمی شود بخاطر این است که هیچ برنامه ی برای اجرای قانون وجود ندارد.  فساد اداری بخاطری در افغانستان فراگیر است که هیچ استراتیژی برای مبارزه با ان در اداره کرزی وجود ندارد . و طالبان بخاطری در جنوب مسلط اند که دولت عملن در بسیاری از مناطقی که تحت کنترول طالبان اند حتا حضور فزیکی نداشته و ندارد.  

 

 اداره کرزی  بر اساس سیاست روزمره استوار بوده است؛ اینکه چی باید بشود که فلان قوماندان راضی نگه داشته شود و فلان مولوی ساکت شود تا برای او جنجال خلق نکنند. جدا  ازین ٬ سیاست دولت کرزی خالی از هر برنامه و محتوای بود ه است. با محدود ساختن سیاست به محافظه کاری ها و سازش های بسیار غیر ضروری و با نداشتن  یک برنامه حکومتی مشخص٬‌ در حد اقل پنج سال حکومت خویش به عنوان رییس جمهور منتخب ٬ کرزی نه تنها کاری در جهت ایجاد تحول در قاعده بازی سیاسی در افغانستان نکرد بلکه عمر سیاست فرد محوری را تداوم بخشید و  تجارت سیاسی بر پروژه حکومت در افغانستان را میان رهبران قومی و جهادی تقویت کرد. با این وضع ٬‌ رفتن او به جانب کسان مثل فهیم برای ابقای کرسی اش حاصل منطقی رویکرد غلط وی به حکومت داری در افغانستان است. اینکه چرا کرزی با همه ی مشکلاتی که در اول با کسان مثل مارشال فهیم داشت باز مجبور می شود دست به دامن او ببرد ٬ گویای حقیقتی است مبنی بر عدم توانایی کرزی برای متحول کردن سیاست در افغانستان. 

 این ادم به هیچوجه نمی تواند ثبات ٬‌ امنیت ٬ قانون مداری و توسعه را در افغانستان بیاورد.  تا کرزی رییس جمهور باشد هیچ فرقی نمی کند که فهیم معاون اوست یا کسی دیگری از میان شخصیت های قومی-جهادی زورگوی. کرزی  هیچ برنامه ی برای دولت سازی و نظام سازی در افغانستان ندارد و نه دانش و استعداد و توانایی این کار را دارد. انتخابات اینده یک چانس دیگر برای مردم ما می دهد تا فرصت ها را نبازند اما با این انتخابات اگر دوباره کرزی به قدرت بیاید پروژه افغانستان شکست خواهد خورد.  

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo